บ้าการ์ตูน

อันนี้สำหรับคนบ้าการ์ตูนโดยเฉพาะ
เห็นภาพแล้วอย่าคิดว่าจะเพี้ยนเหมือนด้านล่างนะครับ
อันนี้ออกแนวน่ารัก คือสำหรับคนคลั่งการ์ตูนและอยากแปลงร่างเป็นตัวการ์ตูน
ร้านถ่ายรูปร้านนี้เค้ามี “หัว” และเสื้อผ้าให้ เปลี่ยนแล้วก็แอ็คท่าถ่ายเก็บไว้
อวดลูกอวดหลานได้ แต่เห็นว่าถ้าอยากใส่บิกินี่ก็แพงกว่านิดหน่อย

ถ้าถ่ายวิดีโอก็แพงขึ้นไปอีก ลองเช็คราคาได้ ที่นี่ ครับ

แฟชั่นป่วยๆ

ที่ญี่ปุ่นมีแฟชั่นใหม่ครับ เป็นแฟชั่นแนวเจ็บตัว
เริ่มต้นจากที่คนญี่ปุ่นมักจะใส่หน้ากากปิดปากเวลาป่วย
ก็เลยมีคนปิ๊งไอเดียขึ้นมา เอาไปทำเป็นแฟชั่น
หลังจากนั้นก็เริ่มลามไปเป็นเฝือกแขน เฝือกขา
ไล่ไปจนถึงที่ปิดตาเหมือนตาเจ็บยังไงยังงั้น

หากอยากเห็นความเพี้ยน ลองคลิก ลิงก์นี้ ดู
อาจจะเกิดคำถามในหัวเหมือนผมว่า “ป่วย” จริงหรือ “ป่วย” เล่นกันแน่?
ยังปกติกันดีรึเปล่าหว่า?

(จาก http://www.boingboing.net/2007/08/01/index.html)

emoticons ไหนฮิตสุด?

นี่คือสามสิบ emoticons ยอดฮิตของญี่ปุ่นครับ

Rank	Emoticon	Score	Emotion
1	（＾_＾） or （＾_＾）v, etc	100	Laughing
2	(>_<)>	66.4	Troubled
3	(^_^;)	54.4	Troubled
4	(ToT)	53.3	Crying
5	m(_ _)m	52.9	Apologising
6	(^^ゞ or (^^;)	38.3	Shy
7	（￣ー￣）	20.6	Grinning
8	(≧∇≦)/	18.9	Joyful
9	（￣□￣；）	18.9	Surprised
10	(#^.^#)	18.8	Shy
11	（*´▽｀*）	16.1	Infatuation
12	(ーー;)	15.4	Worried
13	(*^▽^*)	15.0	Joyful
14	＿|￣|○, orz, OTL, etc	13.7	Depressed
15	(＾▽＾)	11.1	Laughing
16	キタ━━━(゜∀゜)━━━!!!!!, (゜∀゜), etc	11.1	I think it is “I’m here!!!”, but I just don’t really know!
17	(´･ω･`)	10.3	Snubbed
18	（　ﾟ Дﾟ）	8.8	Shocked
19	（・∀・）	7.7	Laughing
20	(Ｔ▽Ｔ)	7.1	Crying
21	(*￣m￣)	6.8	Dissatisfied
22	（　´∀｀）	6.0	Laughing
23	（⌒▽⌒）	5.3	Laughing
24	（＾ｖ＾）	4.9	Laughing
25	ヽ（´ー｀）┌	4.7	Mellow
26	（’-’*)	4.1	Laughing
27	(’A`)	3.8	Snubbed
28	（゜◇゜）	2.1	Surprised
29	(*°∀°)=3	2.1	Infatuation
30	∩( ・ω・)∩, ( ・ω・), etc	1.3	Joyful

คุณล่ะใช้อารมณ์ไหนบ่อยสุด?

(จาก http://whatjapanthinks.com/2006/08/14/japans-top-thirty-emoticons/)

หุ่นไม้ เงิน กับความรัก

ได้ข่าวจากเพื่อนๆ มาหลายปากว่านิทรรศการหุ่นไม้น่ารักมาก แถมนิทรรศการข้างๆ ก็น่าสนใจ ได้ข่าวว่าชื่อ Love & Money (ชอบโลโก้จังครับ) มีคนไปดูหุ่นไม้มาแล้วถ่ายรูปมาฝาก ยั่วน้ำลายให้ไหลหนักเข้าไปอีก

ชอบนิทรรศการที่ทีซีดีซีมากๆ ครับ จำได้ว่าตอนที่เห็นนิทรรศการแรก (อีสานฯ) ถึงกับอึ้งกิมกี่เดินวนอยู่ในนั้นอยู่นาน ยิ่งเดินยิ่งประทับใจ ไปตั้งสามครั้ง หลังจากนั้นก็พยายามไม่พลาด อยากไปดูให้ได้ทุกนิทรรศการ เพราะผมว่าที่ทีซีดีซีจัดนิทรรศการได้ร่วมสมัย และก็ดูสนุก ภาษาที่เขียนก็ไม่เหมือนครูดุๆ มาบ่นให้ฟัง แต่เหมือนเพื่อนมาเล่าให้ฟังมากกว่า ส่วนเรื่องความละเอียดในการคิด การจัดสรรพื้นที่ การออกแบบ องค์ประกอบต่างๆ และการเล่าเรื่องนั้นหายห่วง หยิบเรื่องอะไรมาเล่าก็ดูจะน่าฟังไปหมด เนื้อหาสาระกำลังดี ไม่ลึกจนเดินออกมาแล้วกินข้าวมันไก่ไม่ลง แต่ก็ให้รายละเอียดมากพอที่จะยั่วให้ไปค้นคว้าหรือคิดนู่นคิดนี่ต่อกันเอง บางทีนิทรรศการดีๆ ก็เหมือนหนังสือบางเล่ม ไม่ต้องบอกซะหมดเปลือก แต่จุดประกายให้ไปสืบเสาะต่อ เห็นช่องทางความสนุก และบางทีก็มากกว่านั้น คือ นำเอาของไกลตัวที่เราไม่เคยสนใจมาเล่าให้น่าสนใจได้ (อย่างกระโจมและบ้านเรือนของชาวอาหรับ) อีกอย่างที่ชอบคือ คนจัดนิทรรศการที่นี่ขี้เชื่อมโยง อย่างตอนอีสานก็เอาอีสานมาวางข้างชีวิตเมือง เอาปลัดขิกไปวางข้างแมวกวักญี่ปุ่น เอาบั่งไฟไปวางข้างจรวด ชวนให้เห็นความคล้ายกันในพื้นที่ต่างๆ ของโลกใบนี้ โลกใบเดียวกัน

อีกอย่างที่ชอบทีซีดีซี เพราะมันอยู่ตรงข้ามออฟฟิศเก่า แค่ข้ามสะพานลอยไปก็ถึงแล้ว ชอบเพราะมันอยู่ในห้างฯ ชอบเพราะมันอยู่ข้างโรงหนัง เป็นความบันเทิงแบบหนึ่ง ใครบอกล่ะว่าความบันเทิงต้องไร้สาระ และสาระต้องไร้ความบันเทิงเสมอไป ไม่มี๊ ไม่มีใครบอก!

สำหรับคนที่พลาดนิทรรศการเก่าๆ ไป เว็บไซต์ทีซีดีซียังมีอะไรดีๆ ให้ดูให้อ่านอยู่เสมอ เข้าไปรื้อค้นกันได้เวลาเบื่อโลก

อยากให้มีทีซีดีซีเยอะๆ อยากให้บ้านเมืองเราสนุกๆ กับความคิดดีๆ และแรงบันดาลใจใหม่ๆ จะได้ไม่ต้องเดินเหม่องงๆ มึนๆ ไม่รู้จะไปไหนดีในวันเสาร์-อาทิตย์ เอ…หรือมันมีอะไรดีๆ แต่ผมไม่เคยรู้เอง ไปดูอะไรมาก็มาบอกกันบ้างนะครับ (ถึงจะยังตามไปดูไม่ได้ก็เถอะ แต่เผื่อเพื่อนร่วมสวนคนอื่นจะได้ดูบ้าง) ทางนี้ หากผมไปดูอะไรดีๆ สนุกๆ มาก็จะเอามาอวดข่มให้อิจฉาเล่นบ้าง (ฮ่าฮ่า)

อย่าพลาดหุ่นไม้ กับ เงินและความรักนะครับ จองตั๋วหนังรอบเย็น เดินเล่นในนั้นก่อน แล้วออกมาดูหนัง แล้วค่อยเดินลงไปกินข้าวมันไก่ซอยข้างๆ แหม…พูดแล้วก็คิดถึง

(ชอบโลโก้นี้ครับ)

(ขอบคุณไอฝนกับคุณโอ๋สำหรับรูปและเรื่องที่ส่งมายั่วให้อยากครับ)