วันนั้นเห็น “ชื่อ msn” ของพี่แป๊ด grappa เขียนว่า
“I started a blog, but when I read yours
It made me forget what I had started mine for”
เลยเข้าไปทักว่า “โหยพี่ ชื่อเท่มาก”
พี่แป๊ดเลยบอกว่า “จริงๆ แล้วมันมาจากเนื้อเพลงน่ะ”
วันนี้เลยตามเข้าไปอ่านและเข้าไปฟังในบล็อกของพี่ท่าน
เกิดถูกใจอยากเอามาแบ่งให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ร่วมสวนได้ฟังกันด้วยครับ
…
I Started A Blog Which Nobody Read by Sprites
I started a blog, which nobody read
When I went to work I blogged there instead
I started a blog, which nobody viewed
It might be in cache, the topics include:
George Bush is an evil moron
What’s the story with revolving doors?
I’m in love with a girl who doesn’t know I exist
Nobody hates preppies anymore
I started a blog, but nobody came
No issues were raised, no comments were made
I started a blog, which nobody read
I’ll admit that it wasn’t that great
But if you must know, here’s what it said:
One hundred of my favorite albums
Two hundred people I can’t take
Four hundred movies I would like to recommend
Ten celebrities, four of whom I might assassinate
I started a blog, I sent you the link
I wanted the world (you) to know what I think
I started a blog, but when I read yours
It made me forget what I had started mine for
…
เริ่มเขียนบล็อกจากไม่มีคนอ่านเหมือนกันครับ
แต่เขียนแล้วสนุก มีเพื่อนๆ พี่ๆ มาคุยด้วย
กระทั่งติดไปถึงที่ทำงาน ว่างๆ ก็ยังมานั่งเขียน
ทุกวันนี้บล็อกก็คล้ายๆ บ้าน (สำหรับบล็อกนี้ก็คล้ายสวน)
ได้แบ่งเรื่องราวและความคิดสู่กันฟัง แถมยังได้แอบเข้าไปอ่านบล็อกคนอื่น
ได้รู้จักและรับรู้ความคิดของเขาทั้งที่บางคนก็ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตา
I started a blog, I sent you the link
I wanted the world (you) to know what I think
ก็มีบ้างที่อยากให้โลกรู้ความคิดของเรา
แต่สิ่งที่ได้จากบล็อกกลับกลายเป็นได้รู้ความคิดของโลก (ของคนอื่น)
I started a blog, but when I read yours
It made me forget what I had started mine for
แหม ยังไม่เคยเจอบล็อกที่ทำปฏิกิริยาที่ว่านี้เลย
ว่าแต่ว่า เราเขียนบล็อกขึ้นมาทำไมกันหนอ?
